ŞAMPİYONA

Geceden başlamıştı heyecanım. Sabah uyandığımda çok heyecanlıydım; çünkü satranç turnuvası vardı. Sabah güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra şampiyonaya gitmek için babamla otobüse bindik ve turnuvanın yapılacağı salonuna gittik. Turnuvadan önce çok heyecanlanmaya başlamıştım. Maçlar başlayınca tüm heyecanımı yendim. Rakiplerimi yenmeye başlayınca çok mutlu oluyordum. İlk rakibimle karşılaşınca çok heyecanlandım; ama kendime güveniyordum. İlk rakibimi yenince kendime olan güvenim katlanarak arttı. Bundan sonraki rakiplerimi de yeneceğime olan inancım arttı. Bütün maçlarımda galip geldim. Galibiyetlerim artınca kendime olan güvenim de artıyordu. Bu turnuvada bana en çok moral veren babamdı. Onun benim yanımda olması beni daha çok güçlendirdi. Hocalarımın da verdiği taktikler işime yaradı ve rakiplerime üstünlük sağladı. Bütün maçlar bitmişti ve sıra madalya törenine gelmişti. Ben altın madalya alacağımı düşünürken bana gümüş madalya takıldı. O an çok şaşırdım, şaşkınlığın yanında çok üzüldüm; ama hesaplama yanlış yapılmıştı. Babam ve öğretmenim puanlamaya itiraz edince yanlışlık anlaşıldı ve düzeltildi. Altın madalya bana takıldı. Böylece hedeflerime ulaştım. Sonrasında okulda da benim için bir tören düzenlendi. Ve o gün boyunca çok heyecanlandım. İstiklal Marşı okunmadan önce müdürümüz beni yanına çağırdı. O zaman çok heyecanlandım; çünkü ilk defa böyle bir şey yaşıyordum. Arkadaşlarım, Muhammet diye bağırınca heyecanım yatıştı. Okulumdan madalya ve plaket aldım. Mutluluğum bir kat daha arttı. Bu mutluluğu bütün arkadaşlarımın yaşamasını dilerim. Bu başarımın devam etmesini istiyorum.      

                                                                                   Muhammet Ali BAĞCI